Netwerk STV

De eerste keer is nooit fijn! Het voelt vaak wat vreemd en onwennig aan, in de meeste gevallen doet het zelfs pijn. Ik zie jullie al denken? Welke kant gaat De Bresser nu weer in… Maakt u zich geen zorgen.

Gisterenavond was de eerste training van NETWERK STV. Hubert heeft zijn collectie met Billy blanks bootcamp- dvd’s duidelijk wederom bekeken afgelopen weken. Echter dit maal heeft hij ook het gedeelte van, een training rustig opbouwen bekeken. De eerste training verliep dus prima! We hebben nog geen bal aangeraakt, dus hoe slecht het er volleybaltechnisch voorstaat kan ik nog niet zeggen.

Donderdag staat training nummer 2 op het programma. Ik gok op een herhaling van deze training maar met op het einde een aantal balvormen.

Zaterdag staat er nog geen oefenwedstrijd op het programma. Wij zullen genieten van het laatste weekend vrij!

Vergeet niet alvast te noteren: 25 september, 20:00uur NETWERK STV – SSS/Barneveld

p.s: jij ook sjembek

Tags:

Hits: 21 | Lees meer...

De achtste dag.

In de ochtend wederom een rustige training. Die ik overigens geheel heb laten schieten. Misha vond dit prima, hij zei: ‘Vanavond wordt er afgerekend De Bresser!’. Ik moet zeggen, toen heb ik nog wel even nagedacht om mee te gaan trainen. Maar mijn lichaam had driekwart jaar geen volleybal gezien en nu binnen achtdagen 5 trainingen en 3 wedstrijden. Dan vanavond tijdens de wedstrijd maar met de billen bloot en hopen een training overslaan goed uitpakt. In de middag heeft iedereen wederom liggen slapen.

Op naar de wedstrijd, samen in de bus met de Turken. Een gespannen sfeer in de bus, heerlijk zo voor de wedstrijd. De Turken maakte niet dezelfde fout als het Servische team en zij waren gewoon rustig in de bus.

Het Turkse team bestond uit: een middenman van het nationale team, een paser- loper die afgelopen jaar de landstitel en beker had gewonnen met Fenerbache (basis speler daar). Een andere paser- loper die 2 jaar geleden de Champions League had gewonnen. En nog 4 andere full profs uit de Turkse eredivisie. Op papier een van de sterkste teams van het toernooi (samen met de Russen). De volgende spelers begonnen aan de wedstrijd: Van Mourik, Van Garderen, De Vries, Marcelis, De Bresser, Vreeke en als libero Kamminga.

Direct vanaf het begin haalde beide teams een erg hoog niveau. Er werd vrijwel geen enkele side-out gemist. Halverwege in de set wisten we een klein gaatje te slaan. Deze kleine voorsprong hebben we kunnen vasthouden tot 22-19. Toen ging het fout. In een rotatie wisten we 4 keer geen side-out te maken, 22-23 achter. Uiteindelijke verloren we de set, 23-25.

Eerlijk gezegd, op dat moment dacht ik wel: ‘Kut, als we deze kans al niet pakken tegen deze gasten’. In de tweede set gingen we erg goed van start. Er werd direct een voorsprong opgebouwd. Deze set hebben we met gewonnen vanwege het erg sterke rally- spel. Iedere rally kwamen wij als winnaar uit de bus.

In de derde set ging het direct fout. We liepen vroeg tegen een achterstand aan. Het spel was niet eens zo slecht maar de Turken wonnen iedere rally. 14-8 achter. Mijn gevoel zei: ‘We hebben nog een kans, dit maken we nog wel goed’. Misha dacht hier blijkbaar anders over. Hij wisselde het gehele team. We moesten zitten op de bank. Hij vertelde ons dat hij het tempo uit de wedstrijd wilde halen en zo wilde proberen te Turken te ontregelen. We zouden in de vierde set een kans krijgen en zouden deze direct moeten pakken. Misha gebruikte vervolgens als zijn time-outs op de meeste belachelijke standen. Erg grappig om te zien hoe een tegenstander dan kan reageren. Op 24- 18 ofzo, wisselde hij nog iemand in voor de service. De Turken wonnen de set vrij eenvoudig. 2-1 voor de Turken.

In de vierde set kwam inderdaad de kans. Op de service van Van Garderen kwamen we direct 4-0 voor. Side- out aan onze kant liep erg goed en bij de Turken ging het steeds minder eenvoudig. In de rally kwamen we weer als winnaar uit de bus, hierdoor raakte de Turken erg geïrriteerd. Ergens halverwege de set begonnen de Turken te zeuren bij de scheidsrechter over de puntentelling. Een van de Turken liep naar de tellers en heeft daar blijkbaar iets gezegd. Wat hij precies heeft gezegd? Laten we dit verhaald in stand houden. De Turkse paser- loper heeft schijnbaar in Polen gespeeld en zei tegen de teller ‘Koerva’. Duidelijk gevalletje van geel- rood en wegwezen! De paser- loper moest vertrekken, de sporthal uit! Vanaf dat moment was de wedstrijd bekeken. De Turken, altijd met veel passie in het veld, speelde met te veel passie. We wonnen die set en zo was de stand wederom gelijk 2-2

In de vijfde set wisten we na de wissel bij 8-7 voor Nederland, direct een gat te slaan. De Turken hadden de moed opgegeven. 3-2 Winst voor de Nederlanders! Het mooiste van de hele overwinning was dat de gehele sporthal aan onze zijde stond. We hadden namelijk de afgelopen dagen behoorlijk wat vrienden gemaakt op het toernooi! Het arsenaal slechte meezing nummers werd wederom opengetrokken en op deze wijze hebben we met de gehele sporthal de overwinning gevierd!

In de bus terug naar de slaap accommodatie kwamen de Turkse spelers nog wat napraten over de wedstrijden en over algemene zaken. Uiteindelijk kwam de vraag van de Turkse spelers: ‘Wat verdienen jullie in Nederland?’ Daar hadden we beter geen eerlijk antwoord op kunnen geven. We werden voor gek verklaard, dat we zoveel uren trainde en zo weinig geld kregen. De Turkse spelers vertelde dat de grootste pannenkoek daar nog 3000 euro per maand ontvangt. Dus als we nog een club zochten waren we welkom. Dat geeft toch een bittere nasmaak! Aan de andere kant, zij hebben verloren van een paar gasten die een paar honderd uren per maand verdienen (1 uitzondering, Joris). Even kijken of Tilburg volgend jaar ook graag 3000 euro per maand wil gaan overmaken naar mijn banrekeningnummer.

In de avond hebben we de overwinning nog flink gevierd! In de finale zouden we wederom spelen tegen de Russen. Normaliter gaat de regel op: ‘Van dezelfde tegenstander win je nooit twee keer in een toernooi’. Maar dat was bij dit Russische team echt heel anders. We wisten van te voren dat we weinig tot geen kans zouden maken. De Russen speelde een oerdegelijk ouderwets oost- blok spel. Een blokkering waar je als aanvaller lekker op stuk kan slaan. Een libero die iedere tip bal verdedigd en vervolgens van die houthakkers als paser-lopers en een diagonaal met een MEGA tempo bal achterover. Ik heb hem nog nooit zo snel gezien, beetje het tempo dat Yannick en Niels spelen.

De negende dag.

De finale dag! Iedere avond hadden we een kleine bespreking over de volgende dag. Gisteren hadden we met het team afgesproken om het ontbijt te laten schieten. Geen verplichting in de ochtend, je mag gaan ontbijten maar uitslapen was dus ook een van de mogelijkheden. Dat was dus duidelijk uitslapen. Wat wel verplicht was, de lunch, om 1uur zouden we gezamenlijk eten. Iedereen was aanwezig behalve Mayo! Die kwam een half uur te laat. De straf van de groep: Kontje knallen!

Na de lunch zijn we in de sporthal naar een aantal wedstrijden gaan kijken met als doel: Supporters voor de finale regelen. Nadat we hierin geslaagd waren zijn we wederom even op bed gaan liggen.

De finale:

Zoals we al hadden verwacht. De Russen waren oppermachtig! Iedere set hebben we netjes de 20 gehaald. We hebben voornamelijk genoten van de finale en proberen een feestje te bouwen met het publiek. Uitslag 3-0 in het voordeel van Rusland.

Een gedeelte van het team ging direct na de finale tegen naar Nederland. Een aantal spelers ging namelijk de volgende dag alweer op vakantie. Een aantal spelers zijn nog gebleven, op het programma stond namelijk nog het eindfeestje! Ook daar hebben we het feest afgesloten!

Tags:

Comments 2 | Hits: 55 | Lees meer...

Dinsdag 20 juli 2010, de vertrekdatum richting Polen. Eerst even 13 uur in een Hyundai busje knallen richting Warschau. Onderweg alleen stoppen voor de nodige urine- stops en natuurlijk om het nicotine gebrek van de heer Van Garderen te stille.

Gearriveerd op de bestemming in Polen, in één keer goed naar de straat van bestemming gereden, toch jammer dat je dan nog één uur moet zoeken op de campus van de universiteit. Dat mocht de pret niet drukken.. Wat de pret wel deed drukken was de eerste indruk die we kregen van de verblijfaccommodatie! Pauper! Een uit de jaren 30- communistisch flatgebouw, er was net een lik verf overheen gegaan maar ik durf te wedden dat onder de kleur een betonnen grijze kleur zat.

We waren zo vroeg dat de organisatie nog niet gereed was om ons te ontvangen. Hoppa, 1-0 voor de Nederlanders, als ALLER EERSTE AANWEZIG! Dat is mij afgelopen jaren veelvuldig overkomen dat ik als aller eerste ergens binnen stond en als aller laatste wegging.  Na een klein uur wachten was de organisatie klaar om de eerste drie Nederlanders aan te melden voor het toernooi.

Het aanmelden ging niet zonder slag of stoot, de gemiddelde procedure om een visum in Amerika aan te vragen is eenvoudiger. Eerst naar het de accreditatie, foto maken, naam etc. Vervolgens naar de tafel waar je een slaapkamer kreeg toegewezen en met wie je op de kamer wil liggen. Vervolgens financiële rompslomp afhandelen. Tot slot nog even alle bewijzen op tafel neerleggen dat je aan de universiteit studeert .  Ik kan je vertellen, we waren zeker niet binnen 2uur uit dat kamertje. Dan heb je verwachtingen van de slaapaccommodatie. Dat moet toch wel echt iets voorstellen.. Werkelijk, ik zou mijn hond er nog niet in laten slapen. De rest van het team zou de volgende dag pas arriveren dus wij besloten in ieder geval de eerste nacht er gewoon maar door te brengen.

Het was inmiddels woensdag 21 juli 2010 ten tijden van aankomst in Warschau. Tegen een uurtje of 11 (ochtend) hadden we allemaal een slaapkamer. De planning was als volgt: eerst paar uur slapen, eten in de stad en dan het uitgaansleven verkennen.

Zoals een echte toerist gingen wij niet opzoek naar een Pools restaurant om de Poolse dagspecialiteit te proeven. Nee wij gaan in een vreemd land eten bij iets wat wij wel kennen, Pizzahut dus. Al die jaren hebben onze ouders tijdens vakanties ons proberen te leren om te genieten tijdens vakanties van de andere cultuur. In Spanje, kregen we paelle. In italie, pasta’s. In indonesie, nasi goreng met sate kambing. Trots dat onze ouders vroeger waren dat we proefde van een andere cultuur. Tip voor alle ouders; volhouden! Uiteindelijk leren ze het wel!

Na het eten kwam er verrassend nieuws vanuit Nederland. Rowan van Vreede zou mee gaan als spelverdeler van het team echter vanwege omstandigheden in zijn privé leven moest hij op het aller laatste moment afhaken. Rond een uur of 3 belde ik vanuit Warschau naar Ruben (Plankie) met de vraag of hij dezelfde avond nog zou kunnen afreizen naar Warschau. Na overleg met zijn werkgever, kon hij nog dezelfde dag afreizen naar Warschau. Top Plankie!

Rond een uur of half 10 kwamen we aan in ‘The underground’. Via een Nederlandse man, 65+, met een Poolse vriendin, +/- 25 jaar, kwamen we bij deze nachtclub terecht. Wat blijkt, het nachtleven komt pas rond half 1 opgang. Genoeg tijd om dus rustig iets te drinken en te toepen.  Uiteindelijke hebben we een prima avond gehad.

De volgende dag werden we om half 7 ons bed uitgebrand. De kamer had namelijk ramen aan de oostkant, vol de zon naar binnen in de ochtend en geen gordijnen! 30 graden in Warschau!

De eerste officiële dag.

op het programma stond: Een training en technical meeting stonden gepland. In de eerste training stond de afstemming met de nieuwe spelverdeler centraal. In de technical meeting werden we ingeloot met Rusland en Turkije 2. De poule de des doos! De nummer 1 & 2 zouden doorgaan naar de kwartfinales. Dus zou 1 overwinning genoeg kunnen zijn om door te gaan.

De tweede dag.

Wederom een training en de openingsceremonie. De openingsceremonie hield in met de deelnemende landen door de stad lopen met vlaggen van ieder land. Gelukkig beschikken de jongens uit het team over een breed arsenaal van slechte nummers om de hele wandelroute te zingen. Een greep uit de geniale teksten: ‘Broek uit op je hoofd!’, ‘driemaal om zijn middel, wat een lul!’ etc. In ieder geval wist het gehele toernooi dat de Nederlands aanwezig waren. Iets waar we verder op in het toernooi nog wel eens profijt van zouden kunnen hebben.

De derde dag.

Vanwege de loting waren we deze dag vrij. Er stond daarom alleen een training op het programma en het bekijken van de eerste wedstrijd die in onze poule werd gespeeld, Rusland – Turkije. De Russen wonnen vrij eenvoudig met 3-0. Dit zou beteken dat als wij de volgende dag tegen de Turken zouden winnen, we direct door waren naar de kwartfinale. Een goede uitgangspositie om op tijd naar bed te gaan!

De vierde dag.

De eerste wedstrijd stond om 10uur in de ochtend op het programma. De volgende spelers begonnen in de basis: Van Mourik, Van Garderen, De Vries, Marcelis, De Bresser, Vreeke en als libero Kamminga. Coach Misha Latuhihin had in de eerste wedstrijd van de Turken opgemerkt dat het spel om de 2 paser- lopers van Turkije draaide. Als we deze konden uitschakeling was een overwinning eenvoudig te bewerkstelligen. Het team hield zich aan de afspraken en ontregelde de 2 paser- lopers. Een duidelijk 3-0 overwinning als gevolg.

Hierdoor was het team van de Universiteit van Eindhoven direct geplaatst voor de kwartfinalen. De volgende tegenstander zou Servië of Polen worden. Deze beide teams speelde later die dag tegen elkaar. De ideale gelegenheid om alvast met het gehele team naar de volgende tegenstander te kijken.

Tijdens het bekijken van de wedstrijd Servie – Polen werden de Nederlandse spelers toch wel stil. Het Servische team mocht in de eerste set beginnen met serveren. De nummer 1 van Servië (spelverdeler) begon aan service, knalharde sprong afgewisseld met een mega float, sprong float, uit stand, kort, lang.. Hij serveerde direct 8-0. Het Servische team won de eerst set met 25-9. Wij hadden genoeg gezien. Hopen dat we de Polen treffen in de kwartfinale (uiteindelijk werd het een 3-2 winst voor Servië).

Vanwege de aankomende rustdag, zijn we deze avond met het gehele team opstap geweest.

De vijfde dag.

De laatste poule wedstrijd tegen de Russen. Misha had aangegeven dat hij de wisselspelers zou laten spelen deze wedstrijd. Hij begon de eerste set wel met nagenoeg hetzelfde teams als tegen de Turken. Alleen Tim indencleef verving mij (De Bresser). Na de eerste set wisselde hij alle andere spelers. De wedstrijd werd verloren met 3-0.

De zesde dag.

Een rustdag voor het gehele toernooi. Rond een uur of 11 stond er een training gepland. De rest van de dag hebben we geslapen. In de avond werd bekend dat we in de kwartfinale zouden spelen tegen Servië. Dat hadden we graag anders gezien maar goed.. ook die kunnen kapot.

De zevende dag.

In de ochtend eerst een rustige training om vervolgens de kwartfinale te spelen.

De wedstrijd werd op een andere locatie gespeeld. We moesten hiervoor 20minuten in de bus. Samen in de bus met het Servische team, die voor de wedstrijd nog vrolijk met het gehele team aan het zingen waren. Wij zaten allemaal rustig achterin in de bus (op de terugweg was dit wel anders, helaas zonder het Servische team)

De kwartfinale tegen Servië: Misha had de tegenstander wederom bekeken. De diagonaal en paser- lopen waren de belangrijkste spelers in dit team. Zij moesten het op belangrijke momenten doen. In de eerste set was het Servische team oppermachtig. De diagonaal sloeg werkelijke iedere bal over het blok, snoeihard binnen. De paser-loper was ook niet te stoppen. Misha benadrukte na de eerste verloren set, dat zij dit nooit 3 sets zouden volhouden. Er zouden kansen komen. Een kleine defensieve aanpassing werd gedaan. De mid- achter ging diagonaal in de punt verdedigen (achteraf een geniale zet, we hebben daar veel ballen van de diagonaal kunnen verdedigen). Zoals Misha zei: kansen kwamen er. De raken klappen van Marcelis en Van Garderen zorgde voor een gelijke stand. In de derde set kwam herpakte het Servische team zich. 2-1 voor Servië. In de vierde set was duidelijk te merken dat de twee topaanvallers van Servië hun kruit hadden verschoten. 2-2. In de vijfde set begonnen de Nederlanders direct sterk! De harde klappen van de diagonaal en paser-loper werden verdedigd en in de rally waren Van Garderen en Marcelis niet te stoppen.

3-2 overwinning! De volgende tegenstander topfavoriet Turkije (het eerste team).

In de avond hebben we nog even op een rustige wijze de overwinning gevierd!

Deel 2 komt binnenkort!!!!!!

Tags:

Hits: 33 | Lees meer...

Vannacht teruggekeerd vanuit Warschau. In de finale verloren van de Russische Staats Universiteit.

Uitgebreid verslag zal ik aankomende week schrijven…

In de halve finale klapte wij een Turks team het veld af, dat speelde met:

Paser lopers die vorig jaar Champions League, landskampioenschap en de beker hadden gewonnen.

Middenmannen uit het nationale team,  spelend bij Fenerbache

En nog 5 full- profs spelend in de Turkse eredivisie..

Tags:

Hits: 66 | Lees meer...

Door de winst van vorig jaar op het GNSK, mogen we dit jaar deelnemen aan de Europese Studenten kampioenschappen in Warschau (Polen). Het toernooi zal plaatsvinden tussen 22 – 30 Juli.

De volgende spelers maken deel uit van de selectie: Rowan van Vreede, Martijn Boleij, Tom Sillekens, Tim Indencleef, Maarten van Garderen, Tieme Dellemann, Jorad de vries, Wouter Vreeke, Jeroen Korremans, Joris Marcelis, Rik Kamminga.

We zullen deze week in twee verschillende groepen afreizen naar Warschau. Dinsdagmiddag zal de eerste groep (Rowan, Maarten, Jeroen en ik) vertrekken. Daar aangekomen zullen wij alvast de omgeving verkennen. De tweede groep vertrekt donderdag.

Het schema ziet er als volgt uit:

·         July 21, 2010 (Wednesday) - Arrivals, Trainings

·         July 22, 2010 (Thursday) - Arrivals, Trainings, Technical meeting

·         July 23, 2010 (Friday) - Preliminary round, Opening ceremony

·         July 24, 2010 (Saturday) - Preliminary round

·         July 25, 2010 (Sunday) - Preliminary round

·         July 26, 2010 (Monday) - Day off

·         July 27, 2010 (Tuesday) - Quarter finals

·         July 28, 2010 (Wednesday) - Semi-finals

·         July 29, 2010 (Thursday) - Finals, Closing ceremony

·         July 30, 2010 (Friday) - Departures

·         July 31, 2010 (Saturday) - Departures

De aankomende week zal ik via de Twitter van STV/Tilburg verslag doen vanuit Polen!

Tags:

Hits: 39 | Lees meer...